Witamy na stronie 8 Piotrkowskiej Drużyny Harcerskiej  "TROP"
 Jeśli chcesz przeżyć niezapomnianą przygodę przyjdź na naszą zbiórkę!
 Spotykamy się w każdy piątek w godz. 17.00-18.30
                w Ośrodku Szkolno Wychowawczym przy ul. 3-go Maja 28/34
Do zobaczenia na zbiórce!

       puchalski1 

        Największą miłością mojego życia zawsze
        były ptaki. Ptaki wiosną.
        Pociągały mnie swoją lekkością, barwnością,
        tajemnicami życia.  A najsilniej chyba ptaki
        wodne.

Włodzimierz Puchalski (ur. 6 marca 1909 r. w Mostach Wielkich koło Lwowa, zm. 19 stycznia 1979 r. na Wyspie Króla Jerzego) - polski przyrodnik, fotografik, reżyser filmów przyrodniczych. Był pierwszym, który fotografowanie przyrody określił mianem "bezkrwawych łowów".
Pasją fotografowania zaraził się w domu rodzinnym. Jego ojciec uprawiał fotografię zwierząt i krajobrazu. Chociaż najbardziej znany z bezkrwawych łowów, od 13 roku życia był myśliwym. W wieku 14 lat (1923 r.) otrzymał od swojego dziadka, Hieronima Sykory, swój pierwszy aparat fotograficzny (miechowy). Po ukończeniu szkoły średniej odbywał służbę wojskową w Korpusie Kadetów nr 1 we Włodzimierzu Wołyńskim. puchalski2W 1931 roku rozpoczął studia na Akademii Rolniczej w Dublanach na Wydziale Rolniczo-Leśnym, zakończone uzyskaniem dyplomu inżyniera agronoma. Od 1933 do 1936 był asystentem prof. Witolda Romera przy Katedrze Fotochemii Politechniki Lwowskiej, z którym wspólnie realizował filmy oraz opracował metodę robienia filmów przyrodniczych. Swój pierwszy film przyrodniczy zatytułował Bezkrwawe łowy. W 1936 roku był autorem pierwszej w Polsce wystawy o tematyce przyrodniczej i myśliwskiej. W 1937 roku zdobył Złoty Medal na Wielkiej Olimpiadzie Łowiectwa w Berlinie za zdjęcie przedstawiające dzika w lesie. W latach 1937-39 był asystentem prof. Wodnickiego przy Katedrze Anatomii SGGW, gdzie opracował metodę posługiwania się filmami i przezroczami w czasie wykładów uniwersyteckich. W tym czasie wyjeżdżał dwukrotnie jako polski delegat do największej europejskiej stacji ornitologicznej w Rosji. Stał się powszechnie znany. Wielokrotnie przyjmowany był przez prezydenta Mościckiego (m.in. w 1938 fotografował polowanie organizowane przez prezydenta, w którym uczestniczył Göring). Otrzymał również wiele zamówień na fotografię przyrodniczą od czasopism krajowych i zagranicznych. Do 1939 roku sześciokrotnie zdobywał pierwsze miejsce w konkursie fotograficznym Łowca Polskiego.
puchalski3W 1939 czynnie uczestniczył w wojnie obronnej. W czasie II wojny światowej pracował jako leśniczy w Puszczy Sandomierskiej. Po wyzwoleniu rozpoczął pracę w Katedrze Genetyki. W 1946 organizował krakowski Instytut Filmowy. W 1949 rozpoczął pracę w Instytucie Zootechniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie stworzył dział dokumentacji fotofilmowej zwierząt. Od 1956 r. pracował w Wytwórni Filmów Oświatowych w Łodzi jako operator i reżyser. W 1957 i 1958 wziął udział w dwóch arktycznych wyprawach na Spitsbergen. W 1976 roku przeszedł na emeryturę. W 1978 wyjechał do Antarktyki z wyprawą organizowaną przez Polską Akademię Nauk. Zmarł w czasie wykonywania zdjęć na Wyspie Króla Jerzego i tam też został pochowany. Grób Włodzimierza Puchalskiego został wpisany na listę obiektów historycznych Antarktyki pod numerem 51 (HSH No.51).
Był daltonistą i niemal wszystkie jego filmy oraz fotografie są czarno-białe. Wyjątek to kolorowe zdjęcia z ostatniej wyprawy na Antarktydę. Bogate zbiory zdjęć Puchalskiego można podziwiać na zamku w Niepołomicach.


Książki:

  • Bezkrwawe łowy (1951)
  • Wyspa kormoranów (1954)
  • W krainie Czarnej Hańczy
  • W krainie łabędzia (1956)
  • Ptaki naszych wód (1957)
  • Zwierzęta naszych lasów (1957)
  • Wśród trzcin i wód (1955)
  • Portrety zwierząt
  • Film i fotografia
  • Mieszkańcy lasów
  • Zwierzęta z dalekich stron
  • Ostatnie bezkrwawe łowy
  • Ptaki naszych pól, łąk i wód
  • Trofea obiektywu
  • Puszcza
  • W skrzydlatym świecie
  • Na rozlewiskach Biebrzy i Narwi
  • Przyroda Polski w fotografii Włodzimierza Puchalskiego
  • W krainie łowów
  • Rok w puszczy
  • Przyroda Arktyki

Filmografia:

  • Ptasia wyspa (1947)
  • Zima w Puszczy Białowieskiej (1947)
  • Jeziora Mazurskie (1947)
  • Na śnieżnym szlaku Karkonoszy (1948)
  • Wykluwanie się piskląt (1948)
  • Flora Tatr (1949)
  • Instynkt macierzyński ptaków (1954)
  • Nietoperze (1956)
  • Łabędzie jezioro (1957)
  • Wśród gór i dolin Arktyki (1958)
  • W tundrach Arktyki (1959)
  • Puszcza Białowieska (1964)
  • U brzegów Skandynawii (1965)
  • Zima w lesie (1966)
  • Nasze gady i płazy (1972)
  • Ptasie rodziny (1977)
  • Lato na Wyspie Króla Jerzego (1979)
  • Skrzydlaci rycerze

Nagrody:

  • I nagroda MFF Fontainebleau 1947 (Ptasia wyspa)
  • I nagroda MFF Edynburg 1947 (Ptasia wyspa)
  • Honorowe wyróżnienie MFF Londyn 1948 (Wykluwanie się piskląt)
  • I nagroda Kongres Ochrony Przyrody Edynburg 1957 (Skrzydlaci rycerze)
  • Srebrny Lajkonik IV OFF Kraków 1964 (Puszcza białowieska)
  • Złoty Światowid III OFF Dydaktycznych Łódź 1974 (Wśród łąk i wód)